«امانوئل کانت» فیلسوف نامدار عصر روشنگری معتقد است شناخت واقعی از هستی هیچگاه به دست نمی آید و معرفت حقیقی و یقینی شکل نمی گیرد. او دلیل این مدعای خود را اینچنین بیان می کند که معرفت هایی که از جهان خارج به دست انسان می رسد از قالب های پس زمینه ذهن آدمی می گذرد و شکل همان قالب را به خود می گیرد.
بنابراین هر انسان بر اساس قالب هایی که در پس زمینه ذهنی خود دارد می تواند نسبت به هستی معرفت پیدا کند.
اگر نظریه کانت را به ادبیات تعمیم دهیم و به شناخت سبک یک نویسنده بپردازیم طبعاً سخن «رولان بارت» برایمان معنای دقیق تری خواهد یافت. نظرگاه بارت در تعریف سبک اینچنین است که؛ سبک را سرگذشت نویسنده می سازد و «سبک ریتم جسمانی و تجارب شخصی او را باز می تاباند و کاملاً شخصی و خصوصی است» بنابراین تعریف؛ سبک داده ای جسمانی است.
