«دو هزار سالی که از پس انحطاط تراژدی یونانی تاکنون سپری شده است، به فلسفه تعلق دارد و نه به هنر»۱ شکاف تفکر با تجربه انضمامی آلمانی در قرن نوزدهم، آنچنان دهشتناک و جانفرسا می‌نمود که کنش‌های هراس‌آور به درد نشان فقدان، فرآیند سوژه‌شدگی آلمانی را به‌وجود آورد. یکی از مهم‌ترین مفاهیمی که سعی در وساطت برای بر ساختن رخداد حقیقت بازیافته آلمانی را به‌وجود آورد، موسیقی- درام‌ واگنری بود.

اشاره:
رقص تولد آدمی در سمفونی پیدایش، نمایشی شور انگیز داشته است و تجربه نبود این سرود، زمزمه یی حزن انگیز. اما یک فضای مبهم و غبارآلود محیط تفسیر وجودگرایانه مرگ را احاطه کرده که با تعابیر صریح و بی پرده در اندیشه وجودگرایی، حریم پرسش از چرا های آن معلوم می شود.

در میان فیلسوفان و رمان نویسان نیمه دوم قرن بیستم، آیریس مرداک از حیث دلمشغولى نسبت به اخلاق، مقام شایان توجهى دارد. مرداک رمان نویسى حرفه اى و اندیشه ور بود. در طول ۴۰سال فعالیت فکر و ادبى خود ۲۶رمان پدید آورد. آخرین رمانش را هم در حالى نوشت که از بیمارى آلزایمر رنج مى برد. او در ۱۹۱۹ در دوبلین ایرلند به دنیا آمد. ادبیات کلاسیک و تاریخ و فلسفه باستان را در آکسفورد خواند.

با توجه به نقد اول و دوم کانت 
کانت هم در نقد عقل محض و هم در نقد عقل عملی عقاید خود را پیرامون ارتباط اخلاق و دین اظهار می‌دارد. اما در کتاب دین در محدوده عقل محض به شرح و بسط بیشتر این آرا می‌پردازد. فلسفه دین کانت علی‌الخصوص از این حیث که با کل هندسه معرفتی او انسجام و هماهنگی دارد دارای اهمیت است. این مقاله رهیافتی است به آراء فلسفی کانت پیرامون دین و ارتباط آن با فلسفه اخلا‌ق کانت.

فلسفه ی کلاسیک با  هگل  به پایان رسید، زیرا از آن پس دیگر ساختن دستگاه های فراگیر فکری که همه چیز را به گونه ای هماهنگ، معقول و مشروع در برگیرد، به کار ابلهانه ای تبدیل شده است. چنین کاخ هایی هنوز شگفت آورند، اما دیگر کسی نمی تواند در آنها زندگی کند. خوشایندی و و اقعیت وجود انسان، خطرها و پیروزی های آن، تلخی ها و شیرینی های آنرا باید در بیرون و در میان خیابان جستجو کرد.

دوازدهم فوریه ی ۲۰۰۹، دویستمین سالگرد تولد داروین و روز داروین است. یکصدوپنجاه سال پیش در نوامبر ۱۸۵۹ شاهکار وی – منشاء انواع – از چاپ خارج و انقلابی را در علم موجب شد که هنوز هم ادامه دارد.
گرچه دیدگاههای سیاسی داروین رادیکال نبودند، اما کشفیات اش مهمات اصلی نبردی شدند که علم ماتریالیستی را به مثابه ی ابزار اساسی درک ِ ما از جهان و نیز آماده ساز ِ بستر ِ توسعه ی مارکسیسم به صحنه آورد.

فلسفه سیاسی هگل در نظام روح عینی و در پیوند با فلسفه حقوق و در دل بحث اخلاق و زندگی اخلاق گرایانه مطرح می شود. روح عینی نیز در منظومه فلسفی هگل، در پی اراده آزاد به عنوان گام آخر روح ذهنی ارائه می شود. «بنیان حق، قلمرو روح به گونه یی کلی و مکان دقیق و نقطه جدایی آن، اراده است. اراده آزاد است... نظام حق قلمرو آزادی بالفعل است.» (عناصر، ۴) غدر این مقاله، کتاب «عناصر فلسفه حق» هگل به اختصار، عناصر ذکر شده است.ف لذا در بررسی فلسفه سیاست هگل، راهی نیست جز آنکه گامی به عقب نهاده و کل نظام روح عینی را هر چند گذرا به نظاره بنشینیم. ما نیز در این وجیزه جز این نخواهیم کرد.

شوپنهاور (۱۸۶۰-۱۷۸۸) نیز همچون کانت و ارسطو بیشترین اهمیت را برای هنر قائل است. وی تصور ارسطویی هنر به مثابه شناخت را می پذیرد، اما از ارسطو فراتر می رود. به زعم وی هنر رازگشایی از سرشت واقعیتی است که حقایق مابعدالطبیعی را پیشاروی ما قرار می دهد.

الهیات در فلسفه ی ابن سینا

در این مقاله از میان کتاب های الهیات ابن سینا سه کتاب الهیات از مجموعه‌ی نجات، الهیات از مجموعه‌ی اشارات و تنبیهات و الهیات از مجموعه‌ی دانشنامه‌ی علایی را پایه‌ی کار قرار داده ایم.